Av Johan Ottesen, 1999

I 1898 gjekk tre små sunnmørsskuter på selfangst. Det skulle bli starten på ei næring som skulle få mykje å seie for søre Sunnmøre. Brandal vart den dominerande ishavsbygda, men det kom også mange skuter frå Vartdal, Hjørungavåg, Tjørvåg og Remøya. Denne boka omtalar selfangstskutene som gjekk ut frå desse bygdene før 1920. Første tida var det fiskebåtar ein nytta til selfangst. Seinare fekk ein spesialbygde farty som kunne kome seg lenger inn i isen, og som tolte betre dei vanskelege forholda fangstfolka måtte arbeide under. Denne boka fortel historia til 43 ishavsfarty frå «vogge til grav». Ho gir dermed innblikk i endringane som har skjedd i denne næringa, særleg frå den første pionertida og fram til etableringa av ein stor og moderne fangstflote.

Fint eksemplar

The post Ishavsskuter appeared first on Ishavsmuseet Aarvak.

Her kan du lese at også kvinnene til ei viss grad var med i dette mannsdominerte og farefulle miljøet. Og kvinnene heime – ishavskjerringane – er slett ikkje gløymde, dei som stelte hus og heim medan ektemennene var på ishavet.

Boka spenner over eit tidsrom på 100 år og dekkjer polarområda på begge halvkulene. Ho er rikt illustrert med nærare 200 foto, tekne av dei som var med.

Redaktørar: Finn Sindre Eliassen, Magnus Sefland og Gunnar Wiik.

316 sider.

The post Is, skuter og folk appeared first on Ishavsmuseet Aarvak.